2.ทริปสก๊อต กอดคอกันแหวว ตอน เมืองเก่าเมืองใหม่Old town-New Town

	หลังจากดองตามประสา ข้าเจ้าก้อได้เวลาขยับอัพแอนด์ดาวน์บล็อกเอมหวานอีกรอบ ต่อจากทริปก่อน ทริปสก๊อต กอดคอกันแหวว ตอน ปราสาท Edinburgh Castle วันนี้(23 sep) ทำอะไรเยอะแยะ เริ่มจากอาหารเช้าสไตล์สก็อตที่ร้านFilling Up ชอบร้านที่นี่หลายร้านนะ แบบว่าแนว เช่นร้านนี้คอนเซปต์คือเติมน้ำมัน ก็จะมีอะไรที่เกี่ยวข้องกับปั๊มน้ำมัน เจ๋งๆ เป็นเนื้อประเภทต่างๆนะ อธิบายไม่ถูกเลยดูรูปละกาน ของเราเป็นอาหารมังสวิรัติกะโกโก้ร้อน Hot Chocolate..Yummy^^ เนื่องจากคาดการณ์อากาศผิด..หนาวกว่าที่คิด(เยอะ)บวกความขี้หนาวของเราเลยได้หมวกของH&Mกะไส้ในหรือลองจอน แล้วก็ได้ถุงมือจากร้านไปรษณีย์ระหว่างทางก็เก็บภาพกันตามเจ๊เบียบ ทั้งหมดมาจาก New Town New Town คือเมืองใหม่นี้เกิดจากความคิดที่จะทำผังเมืองใหม่แล้วก็มีการจัดประกวดผังเมือง จำชื่อคนชนะเลิศไม่ได้แต่ผังใหม่ดูง่าย และ ทางกลับไปที่เดิม ปราสาทเอดินเบิร์ก เพื่อไปจองทัวร์ธรรมชาติHighland lochness อันนี้คือNational Galleries of Scotland source:www.nationalgalleries.org ตอนไปจองทัวร์ที่โรงงานผ้าลายสก็อตตรงปราสาท คือชุดพวกนี้ ผู้ชายสก๊อตเค้าภูมิใจใส่นะฮ้าา เพื่อนแมรี่บอกว่างานแต่งงานเค้าแต่งกันอย่างนี้หรือแม้แต่งานทางการทั้งหมด และแต่งอย่างสง่าผ่าเผย อยากให้คนไทยนิยมของไทยแบบนี้จัง ตรงข้ามมีวิสกี้ เลยแว้ปไปถ่ายรูปที่ตรงวิสกี้ ขอลอกสูตรมาทำบ้าง ฮ่าๆ สรุปเค้าไม่ให้..ไม่ใช่แล้ว สรุปว่าเพื่อนสาวไม่สนใจ แถมเราก็ว่าอยากไปชมเมืองมากกว่าเลยไม่ได้เข้าเยี่ยมชม (เสียดายก็เสียดาย แต่เก็บเงินไว้เพื่อการอื่นละกันนะ) เปิดดูแผนที่่ถ้าเดินจากโฮสเทลไปที่ถ.Grassmarket ทะลุไปโรงเรียนSt,George เป็นรร.นานาชาติที่ดังมากแห่งหนึ่งของอังกฤษ และเป็นต้นแบบให้เจ๊เจ เค​ โรลลิ่งสำหรับบ้านสี่บ้านของแฮร์รี่ พอตเตอร์ เสียดาย ไปตอนเค้ามีเรียนกัน เลยขอมาอีกรอบตอนเย็นๆ ทางกลับไปเจอกันที่สตาร์บัค Old town เพราะว่ามีฟรีไกด์ตอนบ่าย เลยรีบเดิน เจอนี่ อนุสาวรีย์บ็อบบี้ น้องหมาผู้ซื่อสัตย์ คือเจ้านายเสียชีวิต แต่เค้าก้อไปเฝ้าหลุมศพอีกเป็นสิบปี จนชาวเมืองเอดินเบิร์กรักเค้า และทำอนุสาวรีย์เพื่อยกย่องความซื่อสัตย์ของเค้า อนุสาวรีย์นี้เป็นที่ดื่มน้ำสาธารณะ และมีข้างล่างให้น้องหมาดื่มด้วย..น่ารักมาๆ ไว้จะมาเล่าอีกนะจ้ะ น้องเฟซบุ๊คข้าพเจ้างอแง ไม่สามารถหลั่งรูปมาให้ยลได้ แปะโป้งก่อนนะ คืนนี้..ราตรีสวัสดิ์พี่น้องชาวไทย ขอบคุณกรอบที่๗๖ ของคุณกุ้งGungguenter ค่า http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=kungguenter&month=09-2008&date=24&group=23&gblog=76

1.ทริปสก๊อต กอดคอกันแหวว ตอน ปราสาท Edinburgh Castle

	ช็อค... นี่เราไม่ได้อัดเรื่องอังกุด มาสักสองเดือนก่าๆแล้วหรือนี่ ช่างยาวนานเหลือ หายไปนาน ก้อวนๆเวียนๆตามห้องพันติ๊บ กะเม้นๆ โดยเฉพาะเม้นพี่ก๋า(กะว่าก๋า ไปเล่นกะหมิงน้อย) ป้ากุ๊กไก่(ร่มไม้เย็น) พี่โอ๋ ชฎาแหลม ป้าจีนจีบัน(ชอบจิระคุง) โอ๋ซัง คุณคีย์ อืมมม พอสมควรนะเรา ข้าวคลุกกาปิกำลังเรียงเม็ด..เลยได้เวลามาเล่าเรื่องไปเที่ยวสก๊อตแลนด์ แดนเมืองสูง Highland scotland จะเริ่มละนะ เป็นทริปที่ข้ามมาเล่าอย่างหน้าตาเฉย ฮ่าๆ ก่อนที่จะเริ่มเลือนลาง..จริงๆก็เล่าในไดฯส่วนตัวแล้วและลงรูปในเฟซบุ๊คแล้วเช่นกัน เพราะสัญญามั่นว่าจะมาเล่าให้เพื่อนที่นี่ฟัง..ดังนั้น ก็เล่าคร่าวๆเน้อ ๒๒ กันยายน ทริปนี้ตื่นแต่ไก่โห่ เพราะว่าต้องนั่งรถเมล์ไปต่อทูป แล้วก็ต่อรถไฟไปสนามบิน แถมค่าหลงทางสนามบินใหม่อีก สรุปชาเอมมาอยู่ไม่ถึงปี ไปครบทุกสนามบินลอนดอนแล้ว..เย้..เพื่ออะไร งุงิ ทริปนี้ไปเพราะเห็นแก่ของถูก(มาก)จากRYAN Air From London Stansted (STN) to Glasgow (Prestwick) (PIK) Tue, 22Sep09 Flight FR 407 Depart STN at 08:30 and arrive PIK at 09:40 COMING BACK From Glasgow (Prestwick) (PIK) to London Stansted (STN) Sat, 26Sep09 Flight FR 426 Depart PIK at 20:10 and arrive STN at 21:20 สนน ราคาไป และกลับอยู่ที่คนละ ๑๒ ปอนด์ (ราคาจริงอย่างละปอนด์ บวก ค่าธรรมเนียมธนาคารอีก ๑๐ ปอนด์) ถ้าคูณง่ายๆที่เรท ๕๐ บาทต่อปอนด์ ตั๋วนี้ก็ราคาราวๆ ๖๐๐ บาทได้ คือ ค่าตั๋วถูก แต่การเดินทางไปต้องเผื่อเวลาสักสองสามชั่วโมงได้ มีสองสามทางที่จะไปสนามบิน คือ รถบัส approx. 45 min additional info: http://www.gatwickairport.com/portal/site/gatwick/menuitem.5ca4dba8c52a64b79bce7a10aca12635/ เราไปโดยนั่งรถเมล์ไปต่อทูปไปขึ้นรถไฟ รถไฟ Gatwick Express คือไปขึ้นที่สถานีLondon Victoria ตามลิงค์นี้..ค่าตั๋วแพงกว่ารถไฟไปกลับอีกแฮะ แหะๆ https://www.gatwickexpress.com/index.asp?SID={86C65F59-A340-4221-ABD0-69AF2E815E37} ถึงสนามบิน Prestwick ณ เมืองกลาสโกลว์... แต่เราจะไปเที่ยวกลาสโกลว์กันวันท้ายๆเพราะว่า ได้รับคำแนะนำจากแมรี่เพื่อนสาวว่า ไปเที่ยวเอดินเบิร์ก หรือเอดินเบอระก่อน เพราะเป็นเมืองหลวงและมีอะไรเที่ยวเยอะ ทริปนี้แพลนไว้ประมาณ ห้าหกวัน กว่าจะไปถึงกลาสโกลว์ ดีว่าจองตั๋วจากกลาสโกลว์ไปเอดินเบอร์กไว้ล่วงหน้านะ ค่าตั๋วก้อ..พอสมควร แพงกว่าตั๋วเครื่องบินอีกแฮะ ไหนๆขึ้นมาถึงขนาดนี้แล้ว บนรถไฟเข้าเมืองกลาสโกลว์..ชื่อ Scot Rail บริเวณสก๊อตแลนด์จะมีเอกลักษณ์หลายอย่าง นอกจากเรื่องรถไฟ เงิน คือมีธนบัตรสก๊อต มีอาหารเป็นของตัวเอง..ไว้อีกสองสามวันจะเอามาอวดนะเจ้า มีดนตรีที่เรียกว่า..ปี่สก๊อต.. มีลายผ้าที่เราเรียกกันว่าลายสก็อต..แต่เค้าเรียกกันว่า tartan อุปกรณ์จำพวกthe kilt and bagpipe มีสก๊อตวิสกี้Scott whiskey จากหลายแหล่ง มีผู้ชายใส่กระโปรง..แถมใส่กันท่ัวไป เช่นงานแต่งงาน วันชาติและอื่นๆ มีกลอน ดนตรีและบทประพันธ์ Sir Walter Scott เป็นนักประพันธ์ นักแต่งเพลงะ และผู้มีบทบาทต่อสังคม(ไว้จะมาเล่านะจ้ะ มีวันที่ได้ไปเที่ยวด้วย) ที่พักของเราที่เอดินเบิร์ก คือ Castle Rock Hostel ในราคาคืนละ ๑๓ ปอนด์ ถูกงี้เพราะห้องละ ๑๔ เตียงแถมห้องน้ำรวม คืออารมณ์ไปเข้าค่ายกันเลยทีเดียว จองผ่านhostel world.com เพราะว่ามันใกล้กับที่เที่ยวแห่งแรกของวันนี้ แต๊น แต๊น แต๊น ตอนแรกนี่คือทางเข้า..อากาศเย็นๆ ชิวๆ ฟ้าครึ้มๆ ที่นี่มืดเร็วกว่าลอนดอน แถมเริ่มหนาวแล้วแฮะ เชิญชมค่าาาาา ห้องแรกที่เราไปกันเน้อ..ทหารสก๊อต ฟังเพลง นางแบบเราก็ว่าง่ายนะ ิคิดว่าดูสองสามชั่วโมงนี่ไม่หมดแน่นอน ขอถ่ายรูปไปอ่านทีหลังแล้วกันเจ๊า เที่ยวแบบไท๊ยไทยเลยเรา ขอเล่นดูดสีแคนนอนสักกะหน่อย กว่าจาได้รูปคู่ ปิดท้ายวันนี้ก่อนละกันนะเจ้า ต้องไปหาซื้อผ้าพันคอ หมวก ถุงมือ..แง่วๆ ก คาดการณ์อากาศผิดอะ ฮือๆๆๆ พรุ่งนี้ไปเดินดูรอบเมืองกัน มีทัวร์ผี ชมโรงงานทำผ้าลายสก๊อต โรงงานทำวิสกี้ ไปดูหอศิลปะสก๊อตแลนด์ และอื่นๆ อีกมากมาย พูดยังกะจะขายของ โปรดติดตามตอนต่อปายย ภาพอัพมาจะสองเดือนแล้วที่เฟซบุ๊คข้าพเจ้า amileyvk ค่า ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับชาวสก๊อตและเรื่องสก๊อตจ้า http://en.wikipedia.org/wiki/Scottish_national_identity#Walter_Scott กรอบจากคุณกุ้งจ้า ขอบคุณนะคะจุ๊บๆ http://www.bloggang.com/viewdiary.php?id=kungguenter&month=11-2008&date=01&group=23&gblog=87

หนีมาอยู่กะโฮสสามวันมันส์จริงๆ host @UK- Leighton Buzzard –Symphony Orchestra & wood walking.

	ภาคต่อ..ความเดิมจากตอนที่แล้ว เรื่องมันไม่จบง่ายๆ เพราะว่าโฮสใส่ยาพิษในอาหาร...อะไม่ใช่ละ พูดเล่นนะเรื่องมันจะแลดูน้ำเน่าจนเกินไป เล่าเกร็ดเล็กน้อยจากการสังเกตและคุยกะโฮส คือ โฮสเค้าอยู่ตัวคนเดียวอะนะ..เป็นคนแก่วัยเกษียณของอังกฤษดีตรงที่มีเงินเดือนและได้สิทธิพิเศษต่างๆ พวกบัตรลดราคา บัตรรถเมลล์ รถไฟ บัตรลดดูการแสดง หรือว่าได้สิทธิ์ในการรักษาพยาบาล แต่ก็ต้องโทรจองล่วงหน้าเป็นเดือนๆ และต้องจ่ายค่ายาอยู่ดี ไม่ดีตรงค่าหมอนี่แหละ..แพงและไม่ดีเท่าบ้านเรา ที่นี่ของที่ไม่น่าแพง พวกแก๊ส หรือว่าพวกค่าน้ำค่าไฟ ก็แพงหูฉี่ แถมต้องจ่ายค่าลิขสิทธ์ดูทีวีด้วย ยายเค้าก็จ่ายนะ..แต่ก็ประหยัดมากเลย เช่น เลือกฟังวิทยุมากกว่า เลือกจะล้างจานไปใส่เครื่องล้างตอนเย็นทีเดียว ปลูกต้นไม้ดอกไม้ไว้ประดับบ้าน ไปซื้อของพวกแบรนด์ที่ราคาถูกกว่าหน่อย หรือว่าซื้อพวกร้านมือสองที่ขายไปทำบุญ(Charity shop)เมืองนี้คนแก่เยอะพอๆ กะ เมืองเราGuildford แต่เมืองเราจะเน้นคนแก่ที่มีรายได้สูงกว่าของเลยแพงกว่าและร้านพวกนี้จะน้อยกว่า ..คิดดูว่ารองเท้าร้านในเมืองน่ะค่ะที่เมืองนี้คู่ละไม่ถึง ๕ปอนด์ เ มืองเราอย่างต่ำนี่ เกือบ ๑๐ปอนด์แล้วค่ะ คุณภาพไม่ต่างกันมากนะ(อยากได้คชจ.ประมาณเมืองนี้ง่ะ) โดยเฉพาะเศรษฐกิจไม่ดี อะไรๆก็ต้องประหยัด เพราะรายได้เท่าเดิมแต่รายจ่ายมากขึ้น..เกิดขึ้นผลกระทบกับคนทั้งโลกค่ะ สะท้อนใจกับพี่ไทยจัง..นึกแล้วน้ำตาตกใน แต่เรื่องที่ยายประหยัด..เราชอบนะ เป็นอะไรที่สมถะดี เลือกที่จะเปิดฮีตเตอร์ ตอนบ่ายถึงเย็น ..แล้วปิดตอนกลางคืน...ฮือๆ ยายขา เมืองยายน่ะหนาวมั่กๆนะคะ สำหรับชะเอมเมืองร้อน..นอนห่มผ้านวมกะเสื้อโค้ท..ใช่แล้ว ข้าเจ้าใส่เสื้อโค้ท แถมนอนไม่หลับ ฝันร้ายยยย เล่าต่อๆ ก็นั่งรถกันไปที่ โวเบิร์น นั่งผ่านไปนะ ฮ่าๆ http://www.woburn.co.uk/abbey/ ชอบตรงที่ระหว่างทางเราเห็นสีเขียวตัดกับฟ้า แล้วมีแกะและเล็มหญ้าอยู่หลังกำแพงไม้ เห็นแล้วนึกถึง ทุ่งหญ้ากับ เจ้าทุยน้อย เล็มหญ้าชิวๆ เราก็โม้กับยายว่า ถ้าเป็นเมืองไทยคงเป็นทุ่งนากับน้าทุย เดินดุ่ยๆ ย่ำโคลน—เพ้อละ ยายโม้ว่า ไปอเมริกา ก็เห็นทุ่งหญ้าเหลืองทอง ลูกเขยยายบอกว่า “อเมริกาเลี้ยงคนทั้งโลก” ฟังแล้วอยากจะเถียง ว่า “ไทยแลนด์แดนสยามตะหากค้าบบ ส่งออกข้าวอันดับสองนะค้าบบ ยายค้าบบ” (ยายเค้าเป็นโฮสให้คนจีนมากกว่าคนไทยอย่างพวกเรา ไม่ค่อยรู้จักประเทศไทยและคนไทย แถมด้วยตอนไปนี่กำลังมีเหตุการ์ณไม่สงบที่บ้านเราพอดี เอาเข้าไป) ถึงแล้วโบสถ์..แต่เค้าปิดจัดงานแต่งงานมั้ง ยายเลยพาไปเดินป่าแทน เราเดินไปก็เห็นตรงทางมันมีประตูเค้าเอาไว้กันกวางหนี และกันรถชนกวาง ถึงอย่างนั้น ปีนี้ก็มีกวางตายไปแล้วหลายตัว นึกถึงตอนอยู่ออสเตรเลีย มีจิงโจ้โดนรถชนตายไปเยอะเลย เค้าเรียกจิงโจ้ตัวเล็กว่าอะไรน้า นึกไม่ออกซะงั้น ชมนกชมไม้ไปเรื่อย เจอชาวบ้านแถวนั้นเค้าขายผักที่ปลูก.ราคาถูกยายก็ภูมิใจกับ รูบาร์บ หรือเราเรียกมันว่าก้านกล้วยฝรั่ง น่าจะแกงฮังเลอร่อย..ฮ่าๆ ไม่ไช่ละ โฮ โฮสว่าเอาไปทำซุปหรือใส่ขนมได้..ดีแฮะ แถมซื้อกับคนที่ปลูกเองก็รับประกันเรื่องความปลอดภัย เราเดินไปจนถึงที่คอกม้า..เค้าเลี้ยงม้าไว้เยอะเลย พื้นที่ทั้งหมดเป็นของ Duke of Bedford ก็น่าจะเหมือนกับเจ้าขุนมูลนายบ้านเราละมั้ง สมัยนี้อะไรๆก็ต้องเป็นเงินเป็นทอง เค้าก็เปิดให้ดู เก็บเงิน แล้วก็ทำร้านอาหาร และอะไรต่างๆ บางคนก็ย้ายไปอยู่นิวซีแลนด์หรือออสเตรเลียแทนเพราะค่าใช้จ่ายน้อยกว่า ชอบต้นไม้เราไปดูโบสถ์อายุเป็นร้อยปีเลย เก่าดี ทำให้เห็นชีวิตคนสุดท้ายก็เหลือเพียงกรรมดีกรรมชั่วที่ทำร่วมกันมาเนอะ อีกมุมนึงของโบสถ์ค่ะ กลับมากินข้าวเย็น ตอนแรกนึกว่าสเต๊ก จริงๆคือไก่อบซอสครีม กับขนมปัง... แล้วก็แต่งตัวไปดูซิมโฟนี่จาก ม.เบดฟอร์ดBedfordshire University เราก็ชอบยูนี้เหมือนกันนะ หาข้อมูลตอนก่อนมาเรียน อาจารย์มาเลกเชอร์ให้ถึงในห้องดนตรีเลย ฮ่าๆ เสียแค่ ๒ ปอนด์เพราะว่าเป็นนักเรียน..อะโหย ดีสุดๆ นั่งฟังแล้วเคลิ้ม จินตนาการตามว่ามีกวางกำลังวิ่งไล่จับกันแล้วโดนสิงโตมาไล่ล่า ..ไปนู่น๓ชั่วโมง อิ่มกับสุนทริยรส และมีความสุขมั่กๆ เหมือนมาเติมเชื้อไฟ ไปพร้อมสอบอีก ๒ อาทิตย์ละฮิ ลืมบอกว่าพวกเราก็ทำหน้าที่เหมือนนักเรียนแลกเปลี่ยน(โข่ง) โดยการมอบของที่ระลึกค่ะ ผ้าใหมไทย และเราเอาที่คั่นหนังสือชาวเขาฝากโฮสให้จนท.ที่เค้าช่วยประสานงานด้วย คนไทยตามธรรมเนียมค่ะ ต้องมีของติดไม่ติดมือ เพื่อนเต้ยก็มีโปสการ์ดลายวัดพระแก้วเขียนเซอร์ไพรส์วันกลับให้ด้วยค่ะ แม้ว่าทริปนี้จะต้องมานั่งอ่านหนังสือตอนดึกๆ..นอนไม่หลับง่ะ แถมยายเพิ่มออฟชั่นถุงน้ำร้อนตอนดึก..ชะเอมต้องย่องๆมาต้มน้ำตอนตี๓เพราะมันไม่ร้อน...บ้านไม้ของยายเหมือนบ้านอาม่าที่เยาวราชคือเดินแล้วจะมีเสียง..ต้องย่อง..ไม่น่าเล้ยยอยู่ห้องติดกะยายอีก วันสุดท้าย..แอบเซอร์ไพรส์การ์ดขอบคุณให้ยาย ก็กินอาหารเช้า กล่าวอำลาเมืองของโฮส รีบกลับมาติวกับเพื่อนค่ะ เพราะอีกไม่นาน(ตอนนั้น)จะสอบแล้ว(ดูวันที่ในรูปเป็นหลักฐานค่ะ ฮ่าๆ) ขอถ่ายกะป้ายกันสักหน่อย แล้วก็แว้บไปสถานี Clapham Junction อันนี้เป็นโบสถ์อีกแล้ว แต่เห็นสี กับสไตล์แล้วให้อารมณ์ตึกโดม ธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ยังไงบอกไม่ถูกเลยค่ะ เอ..หรือเราจะคิดถึงเมืองไทยมากไปละเนี่ย เหอๆๆ แวะกินอาหารเที่ยง..ขอเพื่อนเต้ย ไม่ไหวละเลี่ยนนมเนย ขอข้าวนะ แต่หาร้านไทยไม่เจอ ก็เลยได้กินผัดเปรี้ยวหวานแบบจีนๆ ได้แวะซื้อวิตามินกลับมาฝากท่านพ่อท่านแม่ และก็กลับ…. เพื่อนเต้ยพานั่งรถไฟอ้อมสัก ครึ่งชั่วโมงได้ ..เพื่อนเต้ยก็เฉลยว่าวันที่เล่นไพ่กันคืนแรกก็เห็นเงาของ..แว้บไปข้างหลังเรา เหมือนแอบดูพวกเราเล่นไพ่..โอ้ววววทำไมไม่บอกกันบ้างละฮิ มิน่าทั้งกระเป๋าน้ำร้อน ทั้งแผ่เมตตาสักห้ารอบ ก็ดูไม่ค่อยพอ...บ้านเก่ามากค่ะ อึ้งไปจนรถไฟถึงบ้านพอดี แต่ไม่เป็นไรทันเวลาติวพอดี อาจเพราะวันอาทิตย์(รึเปล่า) มาติวกับเพื่อนๆตอนเย็น จน ๕ทุ่มก็นอนตายในหอ จบทริปกะโฮส อังกฤษ แบบอังกฤษ .. .. .. แถมรูปกับผนังร้านพิซซ่าค่ะ เก๋ๆดี สามวันถัดมา ข้าเจ้าได้รับพัสดุ พร้อมจม.จากโฮสว่า ข้าเจ้าลืมเสื้อไว้ ฮ่าๆ แต่โฮสก็ดีนะ เห็นการ์ดขอบคุณที่พวกเราทิ้งไว้เซอร์ไพรส์ที่ห้องครัว ชอบลายมือโฮสจัง แล้วก็รีบโทรไปบอกเพื่อนเต้ย เพราะพวกเรายังไม่ได้สอบ แต่หนีเที่ยวอย่างนี้..ก็เริ่มทำให้เราลนลานกับการสอบตามบล็อก เค้าเรียกว่า...นาทีก่อนโดนเชือด> ไปแล้วค่ะ ดีใจจัง อัพบล็อกได้แล้ว